Leven is leren
Als je mij vraagt ‘wat is de zin van het leven?’, dan kan – en wil – ik daar geen eenduidig antwoord op geven.
Volgens mij wordt de zin zo’n beetje gemaakt, door jezelf en samen met anderen, doorhéén het leven.
In die zin – ahum – heeft zin veel vandoen met goesting. Als je goesting voelt (en dan bedoel ik niet seksuele lust, maar verlangen/enthousiasme/drive in het algemeen), dan is ‘zin’ ongetwijfeld wel ergens in de buurt.
Maar mocht je me toch met het pistool op de slaap dwingen om een pasklaar antwoord op bovenstaande vraag te geven, dan zou ik zeggen:
De zin van het leven… is leren.
Niet het schoolse, ‘braaf op de bank zitten en slikken wat je opgelepeld wordt’-leren. Dat is zowat het tegengestelde van zin. Daardoor krijgen veel mensen wellicht een afkeer van – alleen al het woord – ‘leren’.
Nee, ik heb het over de sensatie, de opwinding die je voelt wanneer je hele wezen met levensdrift gevuld wordt… alsof je een bad van energie neemt… op het moment dat je, mogelijk met enige moeite, een stapje verder zet in de richting van waar je naartoe wil en merkt: hey, verdomd, dit gaat lukken!
En dat verschijnsel kan zich op zoveel domeinen en manieren voordoen. Stilaan die gitaarriff in de vingers krijgen. Of beter nog, eerst: leren oefenen – namelijk, met enige regelmaat opdagen voor de oefensessies met jezelf. Ook dat is leren.
Of: een verhelderend inzicht opdoen in een boek. Door een verhaal (serie, film, …) zo geraakt worden dat je vanaf nu de wereld een beetje anders ziet. Een diepe conversatie met een vriend op café, waarna jullie alle twee verrijkt en verlicht naar huis gaan…
Maar ook: eindelijk ‘nee’ durven zeggen op die uitnodiging tot een etentje waar je geen zin in hebt. Meer en meer op je eigen kompas varen. Je demonen aankijken, goedschiks of kwaadschiks…
Dat alles is leren.
Hoe herken je het? Door die rare mix van lastigheid en plezier. Leren is vitaliserend maar doet ook pijn. Twee kanten van de medaille, die je niet kunt ontkoppelen.
Dat is waarom we er weleens mee stoppen, met leren: het is gewoon ook pokkemoeilijk. Zei iemand dat het makkelijk was? Remember: de zin wordt GEMAAKT doorheen het leven.
En maken kost altijd wat moeite.